نوشته‌ها

ظاهر گرایی در بلوغ دخترانه

دخترها با نزدیک شدن به سنین نوجوانی توجه ویژه ای به وضعیت ظاهری، چهره و تیپ خود نشان می دهند. و همین توجه از علائم رسیدن بلوغ روحی دخترانه است. لذا دخترهایی که در سنین بلوغ هنوز از این چیزها غافلند شاید تاخیر بلوغشان را به بزرگترها گوشزد می نمایند. به عبارت دیگر اگر دختری در سنین نوجوانی به طرز قابل توجهی از خود غافل بماند و مثل زنان چهل ساله رفتار کند، یا مانند کودکان غرق در بازیگوشی باشد و از زیبایی ظاهر خود غافل باشد ،ممکن است عقب ماندن بلوغ خود را نشان دهد که باید دلایل آن را جستجو کرد.
اما نباید دخترها را در رد شدن از این مرحله ” توجه به ظاهر” تنها گذاشت و از آسیبهای افراط و تفریط در این زمینه غافل شد. اگر دخترمان را در محدودیت زیاد قرار دهیم تا از ظاهر خود شرمنده و سرخورده شود، به او آسیبهای روانی زیادی وارد خواهیم کرد.
احساسات و صفاتی همچون خود کم بینی ،عدم اعتماد به نفس ،تحریک و تشدید حسادت به دیگران ، شک به همسر (در آینده) که زاده خودکم بینی و حسادت است، و … که بسیاری از زنان را گرفتار خود کرده است، از کمبودهای آنها در دوران نوجوانیشان متولد شده است.
از طرفی هم اگر او را بی چون و چرا در مسائل مادی غرق کنیم باز هم به او صدمه زده ایم. چه بسا تمام توجه او صرف مسائل ظاهری و مادی شود و انسانی پست و ظاهر بین شود. بنابراین ضمن اینکه لازم است به نیازهای مادی او برای ظاهر آرائیش توجه داشته باشیم ، لازم است در موازات آن توجه او را به مسائل معنوی هم جلب کنیم و او را با محتوای زندگی هم آشنا کنیم.
مثلا با او درباره مشکلات زندگی صحبت کنیم و مشکلات را از او پنهان نکنیم. دانستن مشکلات زندگی روحیه و مشارکت و همدلی در حل مشکلات روحیه تواضع را در ایشان تقویت می کند و از ایجاد توقعات بیخود جلوگیری می کند. البته تاثیری که این آگاهی ایجاد خواهد کرد کاملا بسته به لحن بیان و طرز تلقی ما از مشکلات دارد. اگر ما مشکلات را مسائلی طبیعی و عادی بدانیم که مجبوریم با مبارزه با آنها ، زندگی را بسازیم ،بیان آن نتیجه مثبتی خواهد داشت اما اگر همراه بیان مشکلات، یک خروار احساس بدبختی و یاس و عجز هم منتقل کنیم، قطعا نتیجه منفی خواهیم گرفت.
از آنها بخواهیم تا ارتباط های موثر با افراد تجملاتی و ظاهر بین خودداری کنند و بیشتر به سمت افرادی بروند که در عین دانشمندی و روشنفکری ، ساده زیست و متواضع باشند. ضمنا هر چه به سمت پرورش خلاقیت و استعدادهای هنری نوجوان پیش برویم و روح او را درگیر هنر و دانش کنیم از توجه او به ظاهر کم خواهیم کرد. البته در این مسیر هم نوجوان بیمار بیشتر جذب حواشی کار خواهد شد تا محتوای کار. و انسان تا وقتی که درگیر حاشیه ها باشد و به محتوا نپردازد ، در کار موفق نخواهد شد.
دیگر اینکه به پرورش روحیه ایمان و تدین در دخترها توجه داشته باشیم. بهترین و پربازده ترین روش برای حفظ دختران جوان از آسیبهای اجتماعی و دامهای گسترده ای که سر راهشان قرار می گیرد این است که اعتقادات محکمی در ایشان ایجاد کنیم. دختری که اعتقادات قوی دارد، در دژی محکم و نفوذ ناپذیر زندگی می کند. این دژ محکم را به دختران هدیه دهید و بگذارید به سلامت از دوران نوجوانی بگذرند. آنگاه در جوانی راه خود را خود انتخاب کنند.
اهل هیاتهای مذهبی باشند و لااقل هفته ای یک روز را به زیارات و ادعیه و توسل بگذرانند. به حوصله و علاقه خودتان توجه نکنید .وقتی روح دختر با معارف دینی و با یک دنیای ملکوتی آشنا شد، چنان در آن غرق خواهد شد که توجه به ظاهر در دوران نوجوانی او را گرفتار بیماریهای جانبی نخواهد کرد. اما دختری که خالی است و اطرافیانش هم همه غرق مادیاتند و هیچ چیز باارزشی برای سرگرم کردن روحش ندارد، قطعا از کانال توجه به ظاهر به جاهای بدتری کشیده خواهد شد.