در آستانه بزرگترین عیدمامسلمانان، عیدسعیدغدیرخم خوب است که به بیان بعضی سوالات وشبهات مربوط به این روز باعظمت بپردازیم واز عقاید ناب محمدی مختصراً سخن بگوییم.

سوال اول: هرمسلمانی شایداین باشد: که چرا در قرآن کریم، صراحتا نام حضرت علی (ع) به عنوان جانشین وخلیفه نیامده است؟

سوال دوم: آیا غدیر بوسیله قرآن کریم ومنابع اهل سنت، ثابت می شود؟

سوال سوم: چرا در حدیث (من کنت مولاه فهذا علی مولاه) مولی به معنای سرپرست است نه دوست؟

 

سوال اول: چرا در قرآن کریم، صراحتا نام حضرت علی (ع) به عنوان جانشین وخلیفه نیامده است؟

جوابی را از امام صادق علیه السلام نقل می کنیم: ابوبصیر می گوید: به امام صادق علیه السلام عرض کردم: مردم می گویند: چرا نام علی و اهل بیت ایشان در کتاب خدا نیست؟ فرمود: به آنان بگو نماز بر رسول خدا (ص) نازل شد ولی خداوند رکعات آن را که سه یا چهار تا است را در کتابش نام نبرد تا آنکه رسول الله (ص) آن را برای مردم تفسیر کرد و … (کافی، ج ۱، ص ۲۸۶)
قرآن کتابی است که به بیان کلیات می پردازد نه جزئیات، اصل امامت به صراحت در قرآن ذکر شده است اما جزئیات و مصادیق آن به خاطر مصالحی، به صراحت نیامده است وتبیین جزییات به عهده پیامبرصلی الله علیه و آله نهاده شده است.
خب پیداست اگر نام حضرت علی (ع) در قرآن برده میشد و با توجه به اینکه خیلی از منافقین و مسلمان نماها از حضرت علی (ع) کینه جنگ های بدر، حنین، خیبر را در دل داشتند دست به تحریف قرآن میزدند که این خیلی خطرناک تر است و اسلام در خطر نابودی قرار میگرفت وبا ذکر نام امام، ما در امروز، شاهد تحریف کتاب آسمانی خود بودیم و این خطر بزرگتری را برای جهان اسلام ایجاد میکرد.

در ضمن یکی از بهترین زبان ها، زبان توصیفی است که قرآن هم از آن استفاده کرده است ومثلا در آیه ی ولایت (سرپرست شما، خدا ورسول وآن کسی است که در حال رکوع زکات میدهد) از توصیف استفاده کرده است که همه میگویند شان نزول مربوط به امیرالمومنین علی (ع) است.

 

 

سوال دوم: آیا غدیر بوسیله قرآن کریم ومنابع اهل سنت، ثابت می شود؟

بله غدیربوسیله آیات قرآن ثابت میشود و آیات زیر شاهد این مدّعاست
آیه تبلیغ: آیه تبلیغ از جمله آیاتی است که در مورد غدیر نازل شده است و قرینه‏ای برامامت امام علی (ع) میباشد. خداوندمتعال می‏فرماید: (یاأیُّهَا الرَّسُولُ بَلِّغْ مااُنْزِلَ إلَیْکَ مِنْ رَبِّکَ…واِنْ لَمْ تَفْعَل فَمابَلَغت رسالَتَهُ وَاللهُ یَعْصِمُکَ مِنَ النَّاس) ای رسول! ابلاغ نما، آنچه راکه پروردگارت برتو نازل نموده است و چنانچه ابلاغ نکنی رسالتت راابلاغ ننموده‏ای وخداوند تو رااز مردم، محافظت می‏نماید}
مفسّرین شیعه وسنی می‏گویند: این آیه شریفه، درهیجده ذی‏حجه، سال دهم هجری در حجه الوداع، در غدیر خم بر پیامبر (ص) نازل شده است؛ و لذا پیامبر دستور داد تا جمعیت (که حدود صد هزار یا بیشتر بودند)، در غدیر خم گرد هم آیند، سپس، علی (ع) را به مقام خلافت منصوب نمود.

آیه اکمال-۲
آیه اکمال، از جمله آیاتی است که دلالت ضمنی بر ولایت و امامت علی (ع) دارد. خداوند می‏فرماید: (ألْیَوْمَ أکْمَلْتُ لَکُمْ دینَکُمْ وَأتْمَمْتُ عَلَیْکُمْ نِعْمَتی وَرَضیتُ لَکُمْ الاِسْلامَ دیناً)؛ [۵] «امروز دینتان رابرشماکامل نمودم و نعمتم را بر شما تمام کرده و راضی شدم بر شما که اسلام دین شما باشد».
در روایات فراوانی اشاره شده که بعداز واقعه غدیر، این آیه درشأن امام علی (ع) نازل شده است.

نازل شدن آیه اکمال، بعد از خطبه غدیر، شاهد صدقی بر قول رسول خداست که فرمود: «من کنت مولاه فعلیٌّ مولاه» زیرا معنایی غیر از امامت و خلافت، سزاوار نیست که از آن به «اکمال دین» تعبیر شود.

۳- آیه سأل سائل
ازجمله آیاتیکه بعدازواقعه غدیر، برپیامبرنازل شد، آیات اول سوره «معراج» است؛ آن جا که می‏فرماید: (بِسْمِ اللهِ اللهِ الرَّحْمنِ الرَّحیمِ، سَأَلَ سائِل بِعَذاب الواقِع، لِلْکافِرین لَیْسَ لَهُ دافِع، مِنَ الله ذِی المَعارِج…)(سؤال کننده‏ای ازخداوندی که صاحب معارج است، ازعذابی که واقع است سؤال کرد، برای کافران دفع‏کننده‏ای نیست.)
ابواسحاق ثعلبی، می‏گوید: ازسفیان بن عیینه سؤال شد: آیه (سَألَ سائِلٌ…) درحق چه کسی نازل شده است. او درجواب گفت: از من سؤالی کردی که هیچ ‏کس قبل از تو نپرسیده بود. پدرم حدیثی ازجعفربن محمد ازپدرانش برای من نقل کرد: هنگامی که رسول خدا (ص) به غدیر خم رسید، مردم را ندا داد و پس از اجتماع مردم دست علی (ع) را گرفت و بلند نمود و  فرمود: «هرکس من مولای اویم پس علی مولای اوست»
این خبر در تمام بلاد، پخش شد وقتی این خبر به حارث بن نعمان رسید، نزد رسول خدا آمد از شتر خود پیاده شد و به رسول خدا گفت: ای محمد! ما را به شهادت دادن  به توحید و رسالت امر نمودی، قبول کردیم. مارا به نمازپنج‏گانه، زکات، روزه و حج امر نمودی، همه را پذیرفتیم وقبول کردیم، به این امور اکتفا نکردی ودست پسر عموی خودرا بلند کردی و او را بر ما تفضیل دادی وگفتی: هر که من مولای اویم این علی مولای اوست. آیا این عمل از جانب توست یا از جانب خدا؟ پیامبر فرمود: قسم به کسی که به جز او خدایی نیست، این عمل از جانب خداوند بوده است! دراین هنگام حارث بن نعمان برگشت درحالی که این‏ گونه زمزمه می‏کرد: «خدایا! اگر آنچه محمد می‏گوید حق است، از آسمان بر ما سنگی ببار و یا ما را به عذابی دردناک مبتلا گردان.» هنوز به شتر خود نرسیده بود که سنگی از آسمان بر زمین فرود آمد و بر فرق او رسید و از پایین او بیرون آمد و او را به جهنّم واصل کرد.
دراین هنگام این آیه نازل شد: (سَأَلَ سائِل بِعَذابٍ واقِع، لِلْکافِرین لَیْسَ لَهُ دافِع…)

اثبات واقعه غدیر خم از منابع اهل سنت

اگر جست وجویی در کتاب های اهل تسنن داشته باشیم، به وجود احادیثی پیرامون غدیرخم، یقین پیدا می کنیم. به عنوان مثال در کتاب مسند احمد ج 37، ص 436 این چنین روایت آمده است: (با رسول الله (ص) در سفر بودیم. پس در غدیرخم پیاده شدیم. پس ندا دادند برای نماز جماعت ولذا برای رسول الله (ص) بین دو درخت چادری زدند. پس نماز ظهر را خواندند ودست علی (ع) را گرفتند و گفتند: آیا می دانید که من به مومنین اولای از خودشان هستم. گفتند: بله گفتند: آیا می دانید من به هر مرد وزن مومن اولای به آن ها هستم؟ گفتند: بله پس دست علی (ع) را گرفتند و فرمودند: هر کس من سرپرست او هستم این علی سرپرست اوست. خدایا دوست بدار هرکس او را دوست دارد ودشمن بدارهرکس او را دشمن دارد. پس عمربن خطاب بعد از آن علی را ملاقات کرد وگفت مبارک باشد ای پسر ابی طالب صبح کردی وشام کردی با سرپرستی هر زن و مرد مومنی.)

البته با وجود احادیث فراوانی که در کتب اهل سنت وجود دارد، اما برادران اهل سنت، کلمه ی (مولی) را به معنای دوست می گیرند، نه به معنای سرپرست. واین اولین نقطه ومهم ترین نقطه، جدا شدن اعتقادات تشیع وتسنن است.

 

 

سوال سوم: چرا در حدیث – من کنت مولاه فهذا علی مولاه – مولی به معنای سرپرست است نه دوست؟

چون اهل سنت نتوانسته اند در سند حدیث غدیر تشکیک کنند در کلمه (مولا) اشکال کرده اند که درجمله من کنت مولاه موجوداست. کلمه مولا دارای معانی مختلف ازجمله سرپرست وصاحب اختیار، دوست، همسایه، عبد و…می باشد. لذاگفته اند: منظورپیامبر (صلی الله علیه وآله) این است که هرکس من دوست اویم علی (علیه السلام) نیز دوست اوست.

ردّیه اول: درآیه تبلیغ حکم شدیدی برای عدم رساندن این مطلب قرارداده شده که خداوند می فرماید: اگرنرسانی وظیفه رسالت خودرا انجام نداده ای و دوستی چندان مساله مهمی  نیست  که  اینچنین تهدیدی  برای آن قرار داده شود و شایسته این مقام تنها مساله خلافت است  و در ادامه آیه می آید که خدا تو را از (آزار) مردم حفظ  می کند. مگر دوستی خطر ایجاد می کند؟  این مساله خلافت است که خیلی ها به آن طمع داشتند و بخاطر آن ممکن بود به پیامبر (صلی الله علیه و آله) آسیب برسانند. در ضمن طبق احادیث پیامبر (صلی الله علیه واله)، مردم قبل از غدیرخم  بدوستی پیامبر (صلی الله علیه و اله)  با امیرالمومنین (علیه السلام) آگاه بودند، بنابراین غدیر خم موردی نداشت؛ و در آیه اکمال که درمورد روز غدیر نازل شده میفرماید: دین شما را برایتان کامل کردم و کافران  امروز نا امید شدند. آیا با دوستی امیر المومنین (علیه السلام) کفّار از از بین بردن دین مایوس شدند، یا این مساله امامت وخلافت بودکه امتداد نبوت است؟
ردّیه دوم: پیغمبر (صلی الله علیه واله) قبل از گفتن من کنت مولاه فرمودند:    من اولی بکم من انفسکم؟ یعنی چه کسی نسبت به شما ازخود شما سزاوارتر است و امر او را بر امر خودتان مقدم می کنید؟ مردم گفتند: خدا و پیامبرش (صلی الله علیه و آله). بعدفرمودند: من کنت مولاه، یعنی هر کس من نسبت به او از خودش سزاوار ترم، ازین پس علی (علیه السلام) نسبت به او از خودش سزاوارتر است و صاحب اختیار اوست. آیه ۶ سوره احزاب بر این مطلب دلالت می کند: النبی اولی بالمؤمنین من انفسهم.
ردّیه سوم: روز غدیرگرمای شدیدی داشت بطوری که مردم ردای خود را زیر پا و بالای سرخودنگاه میداشتندو روا نیست بگوییم مردم دراین گرمای شدید حدود سه روز برای بیعت معطل شدند برای مساله نه چندان بزرگی مانند دوستی.
ردّیه چهارم: افراد حاضر در روز غدیر از این کلمه خلافت الهی را فهمیده اند و مانند عمر ابن خطاب تبریک گفتند یا مانند حسّان ابن ثابت شعر در مدح  مولا گفتند؛ که درشعرگفت: حضرت امیرالمؤمنین (علیه السلام) امام و هادی  برای ماست.
ردّیه پنجم: تبادر از لفظ:

لفظ ولیّ و مولا اگر چه در لغت دارای معانی متعددی است ولی هنگامیکه بدون قرینه بیاید، عرب از آن معنای صاحب اختیار، اولی به تصرف و سرپرست را متبادراً می فهمد که همان معنای امامت است و تبادر علامت حقیقت است.

ردیه ششم: اگر ولی به معنای دوست باشد، معنا ندارد که پیامبر اکرم (ص) بفرمایند که (ولی کل مومن بعدی) حضرت علی (ع) دوستان مومنین است بعد از من! چونکه علی (ع) قبل وبعداز پیامبرهم دوست مومنان بوده است.

اگر هم ولی به معنای دوست داشتن باشد واین امر یعنی دوست داشتن علی (ع) نزدخدای متعال این قدر مهم است که اگر ابلاغ نشود، رسالتی انجام نشده است، پس چنین کسی خیلی مهم است که پیامبراکرم (ص)، چنین مراسمی برای آن برپا می کند. لذا این شخص باید جانشین پیامبر اکرم (ص) باشد نه اشخاص دیگری که برای آن ها این مراسم عظیم برگزار نشده است.

0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

تمایل دارید در گفتگوها شرکت کنید؟
در گفتگو ها شرکت کنید.

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.