بچه ها، كامپيوتر و اينترنت

نمي توان تصور كرد كه فرزندان ما بزرگ شوند، رشد كنند، به دانشگاه بروند، وارد حوزه هاي مختلف شوند اما با كامپيوتر سروكار نداشته باشند و شبكه جهاني (اينترنت) را نشناسند. 

دنياي امروز دنياي تلويزيون، ماهواره، كامپيوتر، اينترنت و تلفن همراه است. اين تكنولوژي هاي جديد چنان با سرعت وارد زندگي بشر شده و راه نفوذ خود را ادامه مي دهند كه نمي توان از كنار آنها با بي تفاوتي گذشت؛ بلكه بايد با آنها به روش صحيح برخورد نمود تا بيشترين سود و استفاده حاصل آيد. همچنان كه اثرات مثبت تكنولوژي هاي نوين در كيفيت زندگي ما قابل انكار نيست؛ در صورت عدم مديريت صحيح نيز ممكن است تأثيرات مضر آن بر زندگي كودكان و نوجوانان ما غيرقابل جبران باشد. كامپيوتر به عنوان يك منبع صحيح و قابل اعتماد براي بچه ها و بزرگسالان مطرح است ولي مسائلي در مورد استفاده از آن وجود دارد كه والدين را نگران مي كند.
يكي از مهم ترين عوامل براي تعيين اثر مثبت يا منفي كامپيوتر مدت زماني است كه كودك يا نوجوان از آن استفاده مي كند و مسئله ديگر نوع فعاليت هايي است كه با آنها درگير است. وقتي بچه براي مدت طولاني از روز پاي كامپيوتر مي نشيند در ساير فعاليت هاي تحصيلي، ارتباطي و اجتماعي دچار عقب ماندگي مي شود. استفاده زياد و كنترل نشده از كامپيوتر موجب افزايش وزن، ركود عملكرد اجتماعي- ارتباطي، گوشه گيري، انزوا و غمگيني مي شود.
بازي هاي خشن كامپيوتري كودكان و نوجوانان را مستعد مشكلات رفتاري و پرخاشگري مي كند ولي اگر از برنامه هاي صحيح آموزشي استفاده شود خلاقيت افزايش مي يابد و فرصتي براي اكتشاف و جست وجوگري در اختيار او قرار مي گيرد. اين در صورتي است كه نرم افزارهايي متناسب با سطح رشدي كودك در اختيارش قرار گيرد تا قدرت تفكر و خلاقيت او شكوفا شود و توانايي حل مسئله در او تقويت گردد. مثلا نرم افزارهاي گرافيكي مي تواند براي كودكان جالب باشد چون انگيزه خلق تصاوير سمبوليك را در آنها بيدار مي كند. محتويات چيزهايي كه كودك در كامپيوتر استفاده مي كند بايد معنادار و متناسب با تجربيات خانه، جانعه و مدرسه باشد. بهتر است كودك درگير فعاليت هايي شود كه به وي اجازه كنترل دهد. از كامپيوتر در كودكان و نوجواناني كه ناتواني يادگيري يا نيازهاي خاص آموزشي دارند مي توان بهره زيادي برد. به خصوص بچه هايي كه ناتواني در زمينه آموزش سنتي دارند مانند كودكان دچار مشكلات يادگيري، توجه و تمركز، مشكلات شنوايي، تكلمي و رفتاري از اين روش هاي خاص بهره زيادي مي برند.
به نكات زير درمورد استفاده از كامپيوتر توجه كنيد:
– استفاده از كامپيوتر براي كودكان زير 3سال توصيه نمي شود. بهتر است تا اين سن كودك درگير ارتباط نزديك تر با والدين، جست وجوي محيط، شكوفا شدن استعدادها و بازي هاي مختلف باشد.
– فعاليت هاي كامپيوتري به شكلي تهيه شود كه باعث خلاقيت و انگيزه كودك شود، به او فرصتي براي كشف كردن و تجربه محيط دهد، قدرت انتخاب دهد و توانايي تخيل، تصور، تفكر، تصميم و حل مسئله را افزايش دهد.
– در مدرسه بهتر است استفاده از كامپيوتر به صورت كار گروهي درآيد. در اين صورت احتمال مشاركت، همكاري و برقراري ارتباط بين بچه ها بيشتر مي شود.
– بهتر است والدين زمان هايي را اختصاص دهند تا همراه بچه ها به يك فعاليت مشترك كامپيوتري مشغول باشند. اين كار باعث مي شود زماني كه كودك يا نوجوان در برنامه اي احساس شكست كرد از طرف والدين كمك شود و از طرفي نيز بر كارهاي او نظارت مي گردد. همچنين مي توانند روي بازي ها و برنامه هاي مختلف بحث و تبادل نظر داشته باشند و امكان يك آموزش دوطرفه به وجود آيد.
– زمان استفاده از كامپيوتر محدود باشد. اگر كودك زمان هاي طولاني سرگرم بازي با كامپيوتر و پلي استيشن يا تماشاي تلويزيون است، زماني را براي بازي هاي گروهي نخواهد داشت و فرصت رشد مهارت اجتماعي و ارتباطي از او گرفته مي شود.
– حتي الامكان سعي شود كامپيوتر با علائق و فعاليت هاي كودك ادغام شود تا اينكه فقط فعاليت و علاقه اصلي او شود.
– بهتر است كامپيوتر در اتاق او نباشد چون والدين نمي توانند روي آن كنترل و نظارت داشته باشند. درمورد بچه هايي كه علاقه زيادي به استفاده از كامپيوتر دارند مي توان از آن به عنوان يك وسيله تشويقي براي افزايش ديگر رفتارهاي مثبت آنها استفاده كرد.
كودكان و اينترنت
رشد سريع تكنولوژي در زمينه اينترنت حوزه جديدي از توجه را به وجود آورده است. اينترنت يك منبع بي پايان اطلاعات است و فرصتي براي تعامل ولي با وجود آن مي تواند يك خطر واقعي براي بچه هايي باشد كه استفاده صحيح از آن را نياموخته اند.
توصيه هاي زير را درمورد استفاده فرزندانتان از اينترنت به كار بنديد:
– زمان استفاده از اينترنت را محدود كنيد.
– به نوجوان بياموزيد هرچيزي كه در اينترنت مي بيند يا مي خواند حتماً درست و واقعي نيست.
– روي سايت هايي كه مراجعه مي كند حتماً نظارت داشته باشيد.
– با اطلاعات و تكنولوژي هاي جديد آشنا شويد. دور ماندن والدين از پيشرفت هاي جديد باعث ايجاد شكاف نسلي بين آنها با فرزندانشان مي شود.
– زمان هايي را اختصاص دهيد تا همراه فرزندتان از سايت هاي مختلف ديدن كنيد، راجع :.7.ه محتواي آنها صحبت كنيد و بازي و فعاليت هايي داشته باشيد. در اين صورت امكان نظارت شما بر فرزندتان فراهم مي شود.
– به فرزند خود بياموزيد كه ارتباط برقرار كردن در اتاق گفت وگو درست مانند صحبت كردن با يك غريبه است و بايد همان احتياط هايي كه در اين زمينه به كار مي رود باز هم رعايت شود.
– به او بگوييد كه هيچ گاه نبايد اطلاعات شخصي و خانوادگي را در اينترنت در اختيار ديگران قرار دهد.
– هرگز با كسي كه در اتاق گفت وگو آشنا شده ملاقات واقعي ترتيب ندهد.
– به بچه ها آموزش دهيد كه همان قوانيني كه در ارتباطات واقعي رعايت مي كنيم مانند فحش ندادن، استفاده نكردن از كلمات ركيك و طنزها و مطالب مبتذل و… بايد در اينترنت نيز به كار گرفته شود.
– فقط زماني اجازه ترتيب پست الكترونيكي را بدهيد كه بدانيد در اين زمينه به بلوغ كافي رسيده است و به طور دوره اي بر پست الكترونيكي و فعاليت هاي اينترنتي او نظارت داشته باشيد.

http://kayhannews.ir